محمود رامتین دیگه وقته گریشه  

                           چون که دوست داشتنت واسه  چهرشه

نمی دونم اخه چرا همه با من لجن

             هیچکی پشتم نیست چرا با من بدن

با چه شورو عشقی  می گم من ترانه هام

                     قصر شیرین خراب شد توی خرابه هام

بین ستاره ها چه ارزوهایی داشتم

                       امیدواربودم با خودم می گفتم کاش من

یه روز برسه که بشنون حرفام و

                     توی اهنگام نشون بدم اشکام و

دیگه رویایه من شد سراب اب

                               فکر می کردم می تونم باشم طلا ی ناب

زندگی واسه من شد فقط یه خواب

                           من تاریکم بتاب به من نوره مهتاب

با بغض می خونم گرفته حنجره

                غمی تو دلمه قد ۱۰۰ پنجره

صدام در نمیاد بزنم عربده

                 چرا باید دلم بشکنه هر دفعه

اینکه محمودم یا رامتینم مهم نیست

                           مهم اینه با حرفات شده چشام  خیس

 اگه دلت بخواد رپ و می زارم کنار

                   پس گوش کن به حرفام فقط یه بار

من و دوست نداری ولی من دوست دارم تورو

                              به اونی که دوستش داری من می سپرم تورو

این اخرین اهنگه که داره تموم

                بهاره خوندنه منم داره خزون می شه